تخیلات دو بهمنی... که به واقعیت پیوست!

با دوستات رفتی کوه ...

از صمیم قلب امیدوارم بهت خوش بگذره ...

دفعه بعدی با هم می ریم!

از طرف همسرت سارا در جمعه بیست و یکم تیر 1387 ساعت 10:53 موضوع | همين مطلب

دوست دارم ... عدد سارا تا ...

دارم بات تلفنی حرف میزنم ...

... حالم بده ...

از طرف همسرت سارا در دوشنبه هفدهم تیر 1387 ساعت 22:25 موضوع | همين مطلب

مصطفا جوونم.. می ترسم ... داشتم کابوس می دیدیم ... کجایی؟...

تنم خیس عرقه ... تمام من تمام تورو التماس میکنه ...

دلم درد می کنه..

از طرف همسرت سارا در دوشنبه هفدهم تیر 1387 ساعت 0:52 موضوع | همين مطلب

چرا نیستی؟... واسه چی ساهت دو نصفه شب خوابیدی؟... مگه نمی دونی دارم دق می کنم؟...

میدونی تا الان چقد اشک ریختم؟... بدجــــنس؟ ...

سرم درد می کنه بس که گریه کردم.. هرچی هم که میس میندازم خوابیدی.. غلتم نمی زنی ...

کاش امشب خوابتو ببینم ... کاش لااقل به خوابم بیای ...

می ترسم یه روز مثه همین امشب تنهام بذاری ...

لازم نیست بهت بگم بری بلاگمو ببینی ... واسه تو نوشتم... یگانه همسر من!

از طرف همسرت سارا در یکشنبه شانزدهم تیر 1387 ساعت 2:31 موضوع | همين مطلب

به اندازه همون قدری که دوست دارم دلم برات تنگ شده ...

یه بغضی تو دلمه که وقتی نیستی خالی میشه کم کمک ...

عدد سارا تا دلم برات تنگه مصطفا ...

از طرف همسرت سارا در یکشنبه شانزدهم تیر 1387 ساعت 1:2 موضوع | همين مطلب

الان نشستم جلو دفتره استاد مریم جوون... یا به عبارتی استاد جوون مریم!!

قراره عصر بیام شرکت و بعد از یع دور تخلیه امید از طرف رئیس جوون، بریم ددری... با هــــم

دیشب تا ۳ و نیم بیدار بودم، اما نشد بشینم یه دل سیر بات حرف بزنم ... کارامون داره درست میشه ... خدا بخواد تا کمتر از یه ماه دیگه شروعش می کنیم ... آخ چقده گشنمه ...

در شمن ، هیچ دلیل نمیشه که یک مساوی یک نباشه ، پس من دوست دارم ( منطق کاملاً سارایی )

خسته شدم از علافی... از صبح تا حالا علاف این ازهری ام ... هر چند وقت یه بارم واسه تنوع فک می کنم که اگه من بمیرم چی میشه و تو چی می کنی و ... خلاصه آخر خربازی دیگه ...

اِااا ه ... تو همش چند خطی می نویسی .. چطور توقع داری من بازم بنویسم؟!

بعدشم من دیگه میرم ، مریم اومد. باباییی

از طرف همسرت سارا در شنبه پانزدهم تیر 1387 ساعت 13:37 موضوع | همين مطلب